15/2(غیاب غمگین)

ما با هم بودیم
خنکای عشق بود
بوسه بود و
خدا هم شاهد ...

اما نفهمیدم که چرا
یکهو بی هوا
در آن پسین بی تبسم
گم شدی !

باور نمی کنی بانو!
من بارها سراغت را
از قاصدکهای خیس و خسته گرفتم

در غیاب غمگین تو
تمام ترانه های من
سطر به سطر از گریه گذشته است
در غیاب تو
من بارها گریبان سپیدت را
در خواب و خاطره ها بوسیده ام

هنوز هم نمی دانم
چرا ناگهان مرا
گم کردی؟

مهرداد اکبری