من همان ماهیِ خسته از سکوتم،که بسته اند دهانم را..و با لب هایی تشنه به عکس یک چشمه خیره مانده ام!با آنکه هر روز پُر میشوم از آب تازهای؛باز فرقی نمیکند برایم،دیگر روحم مُرده و احساسم به کل گندیده..
برچسب: نویسنده: متین کاشفی تاريخ: پنجشنبه 27 بهمن 1401 ساعت: 1:33