دلنوشته های مهرداد اکبری

قلبت را آرام کنیک وقت هایی بنشین و خلوت کن با روح درونتبیشتر لمس و تجربهاش كننگاه كن به نعمتهایتنگاه کن به اطرافتبه خوشبختىهایتبه کسانی که میدانی دوستت دارندبه وجود آدمهایی که برایت اهمیت دارندو از همه مهمتر به حضور کسی که تنهایت نخواهد گذاشتگاهی یک جای دنج انتخاب کنگاهی یک جای شلوغآرامش در حضور آن کس را در هر دو پیدا کنهم در کنار شلوغی آدمهاهم در کنج خلوت تنهاییدل مشغولیها را گاهی سادهتر حس کنباران را بی چتر بشناسخوشحالی را فریاد بزنو بدان که آن زرّینبیانتها همیشه با تُستفقطهمین! + نوشته شده در ساعت توسط مهرداد اکبری  |  بخوانید...

ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ ،ﺗﮏ ﺗﮏ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺯﺧﻤﯽﺍﻧﺪ .ﻫﺮﮐﺲ ﺩﺭﺩ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ،ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ ﺫﻫﻦﻫﺎ ﺧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ،ﻗﻠﺐﻫﺎ ﺯﺧﻤﯽ ﺍﻧﺪ،ﺯﺑﺎﻥﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ.ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ ﭘﯿﺮ ﻧﻤﯿﺸﻮﻧﺪﺁﺩﻣﻬﺎﺩﺭ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺗﻠﻔﻦ، ﺑﺎ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪﺑﺎ ﯾﮏ ﺍﺗﻔﺎﻕ، ﭘﯿﺮ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ!✍️مهرداد اکبری + نوشته شده در ساعت توسط مهرداد اکبری  |  بخوانید...

به یاد می آورم:پلک های گشوده ی نرگس و نسترنآواز چکاوک و چلچلهرنگ زنبق و آلالهطعم ریواس و رازیانه ، قد کشیدن نیلوفر آبی را...من آرام'>آرام آرام خاطرات خفته رابا یاد تو بیدار می کنمحالا تو، نرگس مندختر بالنده ی بلور و کهربا!تو نیز مرا به یاد آرورنه از لفظ تنهایی ، تنهاترم.✍️مهرداد اکبری + نوشته شده در ساعت توسط مهرداد اکبری  |  بخوانید...

آرام آرامخاطرات خاموش آن روزگار یگانه رابه یاد می آورم:خطوط مورب آفتاب ، چهره ی سرخ حیاطصندلی های چوبی را بر سنگفرش ایوانشهد لیوان های شربت ، تلالو سینی نقره فامباغچه ی پونه و ریحان ، عطر گلدان یاسمنشور نور ماه ، حوض کاشی ماهیان...به یاد می آورم:اکناف جاده ها ، ذهن ظریف سبزه هاقوس رنگین کمان را بر فراز چشمه هارقص آهوان نابالغ را در وسعت دشتهاخنکای رود ، خیل اسبان مزارع ، شیهه ی مادیانچینه ها ، چپرها...به یاد می آورم:پرواز زیبای درناها ، آسمان مرطوب دریاضربات مدام خیزآب ، سواحل ماسه هانوازش نسیم شرجی شمال را بر گونه هابوی بوریای خیس را در فضای کلبه هاب...