دلنوشته های مهرداد اکبری

گاهی دیوانگی، تنها پناهگاهی است که انسان را از فروپاشی نجات می‌دهد. در جهانی که همه چیز در قالب منطق و حسابگری بسته‌بندی شده، کسی که هنوز می‌تواند فریاد بزند، گریه کند یا بخندد بی‌هیچ دلیل، خطرناک به نظر می‌رسد. اما حقیقت این است: خطرناک‌تر از دیوانگان، آدم‌های بی‌هیجان‌اند؛ کسانی که سال‌هاست درون خود را خفه کرده و با لبخندهای مصنوعی و جملات حساب‌شده، مثل مردگان متحرک راه می‌روند.دیوانگی، در این معنا، نه ضعف است و نه شکست. دیوانگی یعنی حفظ ارتباط با حقیقت درونی؛ یعنی جرأت مواجهه با تنهایی و در...

یک پیاده رووسط عصر اردیبهشت می خواهمکه شانه به شانه اتتمام خیابان ها را پرسه بزنم ....تو بگویی : « دوستت دارم »و من قدم به قدمشهر را به جنون بکشم ..بی گمان ، مرزهای دیوانگیاز اردیبهشت می گذرد ............✍️مهرداد اکبری + نوشته شده در ساعت توسط مهرداد اکبری  |  بخوانید...