املت

شخصيت "گوجه" طوريست كه نه ميشود جزو سبزيجات طبقه بندي اش كرد و نه از "ميوه" هاست-اينكه گوجه فرنگي نه "سبز" است و نه "طعم ميوه گونه" دارد،باعث شده است گوجه،پايه گذار طبقه ي خاصي از خوردني ها باشد كه تنها يك عضو دارد!

گوجه،با رنگ قرمز دوست داشتني و شكل بي زاويه اش،به تنهايي روي قله ي خوردني ها و پختني هاي كم هزينه ايستاده و براي مان دست تكان ميدهد!يكي از خوراك هاي لذيذي كه گوجه شالوده ي اصلي اش را شكل ميدهد-املت است!
طعم آشناي املت-يادآور خستگي هاي روزمره اي ـست كه حوصله ي طبخ يك وعده ي مفصل را از شما ميگيرد!
اما املت هست،هست تا بگويد:خستگي هات را به من بسپار!
لذتي كه از خوردن يك املت خسته حاصل ميشود،بسته به شرايط حاكم بر جو تناول،قابليت رقابت با غذاهاي كباب شده و پختني هاي "گران قیمت خور" مفصل را دارد!
املت روح دارد،روح انسان خسته ي بي پولي كه تنها قدرت خريد گوجه را داشته،در كالبد اين غذا دميده شده است!
املت هست تا با غرور فرياد كند: "زنده باد گرسنه های کم درآمد"-هست تا بدانيم"توده ها هم امكان سير شدن با لذت را دارند"!
گوجه را گفتيم،تخم مرغ اما هويت يك املت است،املت خوب،املت ـيست كه تخم مرغ َش بطور منطقي با گوجه ميكس شده باشد-منطق حاكم بر املت حكم ميكند كه زردي و سفيدي ناشي از تخم مرغ،بر قرمزي گوجه نچربد!
اگر خسته ايد...اگر گرسنه ايد...اگر حوصله نداريد...اگر بي پوليد...اگر دانشجو و كارگريد...املت بخوريد!
پاينده باد اين ياورِ محرومان...پاينده باد املت!

برچسبها: یادداشت, املت