جان نان

جان به ایران داده بود
آنکه روزی سفره را نان داده بود
رفت و نان را دست دزدان داده بود
آنکه جان بر دار و زندان داده بود
در پی آزادگی جان داده بود
گرچه جان بر حق و ایمان داده بود
کی برای دین و قرآن داده بود
جان شیرین را به ایران داده بود
جان برای خاک ویران داده بود
جان خود با نسل شیران داده بود
همره دیگر دلیران داده بود
جان خود در راه پیمان داده بود
همره میهن پرستان داده بود
آنکه روزی سفره را نان داده بود
رفته با نان جان چه آسان داده بود