میوه فروش میوه را با ترازویی می کشید. و در پاکت می گذاشت. بعدِ تعارفات سنتی قیمتش را دریافت میکرد. روزگاری بود که از سهم ترازو و وزن آن نمی دزدیدند بلکه تورا به میوه ای نوبر هم مهمان می کردند. مهربانی وزن داشت و بی اندازه بها داشت. به اندازه دل آدمها. امروز سهم دوست داشتن را با ترازوی ناعادلانه ای می سنجند. نه به اندازه در کفه ترازو گذاشته می شود و نه نوبری بعد آن می رسد. از سهم اندازۀ ترازو هم دزدیده می شود...
برچسب:
نویسنده: متین کاشفی