همین! _هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق_سایه

ما سايه‌ايم سايه‌ای از شاخسارها
افتاده‌ايم روی همين جويبارها

هر روز با اشاره‌ی خورشيد می‌كشيم
خود را به روی دامن گلها و خارها

با يك بغل چمن كه هم آغوش می‌شويم
سرزنده می‌شوند همه داغدارها

آنگاه داغ توست كه پيشانی مرا
خط می‌كشد به قصد عبور قطارها

شايد قطاری از خط پيشانی‌ام گذشت
شايد اضافه شد به شمار مزارها

اما نه! عاشقانه شروعی دوباره بود
با رقص چشمهای تُو در آبشارها

روزی كه روسری تُو افتاد از سرت
بر باد رفت پرچمی از افتخارها

من را ببخش! من كه دل از دست داده‌ام
سر نيز رفته است به پای قمارها

من را ببخش! من كه در اين بازی بزرگ
شرمنده‌ی تُوام به دار و ندارها

جبر مسلم است تُو را دوست داشتن
اينجا كم است دامنه‌ی اختيارها

حالا به غير سايه‌ای از من نمانده است
اين سايه هم كه هست به عشقت دچارها!

�هرگز نميرد آنكه دلش زنده شد به عشق�
حافظ چه گفته است در آن روزگارها!

همین!

+ نوشته شده در ساعت توسط مهرداد اکبری  |