دلنوشته های مهرداد اکبری

دگر دیسی رمان - بخش پایانی- ۷أثیر این نویسندگان به تدریج ظاهر شد. از کافکا تا سال ۱۹۳۸ چندان چیزی به فرانسه و به زبانهای دیگر ترجمه نشده بود و در کشور خودش هم او را چنان که باید نمیشناختند. هنری جیمز را نیز فرانسویان پس از جنگ دوم جهانی کشف کردند. اوليس جويس، مدتهای مدید اجازه انتشار در انگلیس نداشت. آثار پروست و هنری جیمز در حوالی ۱۹۳۰ الهام بخش گروه بلومزبری و ویرجینیا وولف بودند. ناتالی ساروت نیز پس از ۱۹۳۸ بود که به نوبه خود از ویرجینیا وولف تأثیر پذیرفت. تأثیر پروست در فرانسه پس از طی مسیری به سوی انگلیس و بازگشت مجدد بود که ظاهر شد. در سال ۱۹۴۷ ساموئل بکت هنوز یگانه پیرو جویس بود تا اینکه در ۱۹۵۳ با نسل آلن – رب گریه و میشل بوتور الهام گرفتن از پروست و جویس شکل منظمی پیدا کرد. با این...

دگردیسی رمان - 6کوچک ترین حرکات لئوپولدبلوم از قبیل شرکت او در مراسم تشییع جنازه یا بازدیدش از یک چایخانه فصول «النور» یا مهلكه «ائول» را به یاد میآورد. اینکه در پایان روز او به مأمن یک سورچی پناه میبرد، انگار اولیس است که به آغل اومه خوكبان رفته است. وقتی که به خانهاش باز میگردد یاد آور بازگشت اولیس به کاخ خویش است. و هنگامی که به خواب میرود همسرش ماریون ضمن تک گوئی درونی طولانی، آخرین فصل اودیسه را که عنوان پنلوپه دارد بازسازی میکنند. جویس «پیوندها» به مفهوم «بودلری و رمبوئی» را تا حد نوعی نظام توأم با وسواس بالا برده است. نه تنها هجده فصل کتاب بر طبق فصول حماسه هومر تنظیم شده است، بلکه هر فصلی رنگ خاص و سمبولهای خاص خود را دارد و تجسمی از طلای سفید، قهوهای، سبز یا آبی سیر است و در عین ح...