دلنوشته های مهرداد اکبری

آن قدر خسته ام که مانند برگی زرد آماده ی افتادنم مانند لیوانی پر به انتظار ریختنم آن قدر در خود مرده ام که ناشناس ترین جنازه ی بی مزارم !شاعر ها زود می میرند گاهی در میان بغض هایشان ؛گاهی در بی حوصله گی موهای جمع شده ی پشت سرشان و گاهی در سکوت بی پایان نگاه و لبخندشان ….شاعر ها زود می میرند ؛ زودتر از گل های سرخ میان گلدان اتاقت ؛ زودتر از مرگ ماهی سرخ تنگ بلور هفت سین عیدت ….شاعر ها زنده اند تنها در میان واژه ها + نوشته شده در ساعت توسط مهرداد اکبری  |  بخوانید...

دیدن عکس و نام قربانیان انقلاب زن زندگی آزادی برای من دو احساس ترحم کاملا متفاوت را برمی انگیزد. تاسف نفس گیر برای قربانیان، دوستان، عاشقان، خانواده آنها. حیف برای همه ما که می توانستیم آنها را ملاقات کنیم، دوست یا عاشق و معشوق شان شویم، یا شاید فقط لبخندی را در خیابان رد و بدل کرده باشیم - آن نزدیکی های مکرر و زودگذر بین دو غریبه که بخش بزرگی از لذت زندگی در اینجا همین دیدن ها و شادی های زودگذر استبه من بگویید چه عشق ها و احساسات و باورهایی را می توانستید فقط با صاحب نامهایی از جوانان و نوجوانان که از شهریور بر سنگ های قبر حکاکی شده اند را دوست خود معشوق خود همسایه خود یا شاگرد و همکار خود زندگی و تجربه کنید؟ و بعد به قاتلان فکر می کنم. چقدر غم انگیز است که به گونه ای بزرگ شده و زندگی ک...

زیباترین انسانهایی که دیدم...چشم رنگی ها نبودند!!!قد بلندها...لب برجسته ها!!!مو بلوندها...هیچ کدام...زیباترین نیستند!!!مدلهای برندهای معروف...زیباترین نیستند!!!آنهایی که شبیه به ستارگان سینمای جهان اند...زیباترین نیستند!!!زیباترین ها...فقط...شبیه به حرفهایشان هستند...و چقدر دوست داشتنی اند...انسانهایی که...شبیه به حرفهایشان هستند!!!آنهایی که بوی انسانیت...از ده متریشان...به مشامت می رسد!!!آنهایی که چایت...کنارشان سرد میشود...و...آرامششان در وجودت...رخنه میکند!!!اگر در زندگیتان...یک زیباترین دارید...قدرش را بدانید...آنها بسیار...اندک اند!!!بعضی ها چهره شان خیلی معمولیستامّـــــــــــا........آن...